Vijf misverstanden over GPS

Er zijn heel wat misverstanden over GPS. Zo komen we regelmatig mensen tegen die denken dat gebruik van GPS in het buitenland geld kost. Of dat je een databundel nodig hebt om GPS te kunnen gebruiken. In dit artikel zetten we vijf misverstanden over GPS op een rij. Misverstand 1: GPS kost geld en dataverkeer […]

Er zijn heel wat misverstanden over GPS. Zo komen we regelmatig mensen tegen die denken dat gebruik van GPS in het buitenland geld kost. Of dat je een databundel nodig hebt om GPS te kunnen gebruiken. In dit artikel zetten we vijf misverstanden over GPS op een rij.


Misverstand 1: GPS kost geld en dataverkeer

Navigatie-apps zoals die van TomTom en Navigon kosten meestal geld, maar dat hoeft niet. Je kunt ook gebruik maken van gratis alternatieven, zoals Apple Maps/Kaarten en Waze. Het gebruik van het GPS-systeem zelf kost helemaal niets, ook niet in het buitenland. Je hoeft geen abonnement af te sluiten om gebruik te kunnen maken van de GPS-satellieten. De signalen wordt vanuit de satellieten naar aarde gestuurd, waar de signalen worden opgepikt door de GPS-chip in jouw iPhone of iPad.

Er zijn in navigatie-apps wel enkele extra functies te vinden, die dataverkeer kunnen veroorzaken, namelijk:

  • File-informatie. Deze informatie moet via een server opgehaald worden en kost dus dataverkeer. Ook moet je voor file-informatie vaak betalen, bijvoorbeeld door een in-app aankoop vanuit je navigatiesoftware.
  • A-GPS (Assisted GPS) is een methode om de locatiebepaling te verfijnen en te versnellen. Dit werkt met grondstations, waarbij data wordt binnengehaald.

Op de iPhone zorgt de locatiebepaling aan de hand van driehoeksmeting (GSM-masten en Wi-Fi-hotspots) ervoor dat snel een ruwe schatting van je locatie kan worden gemaakt, waarna de GPS-satellieten de nauwkeurige locatiebepaling doen. Heb je de dataverbinding in het buitenland uitgeschakeld, dan kun je nog steeds navigeren. De ondersteuning van A-GPS mis je, waardoor het iets langer kan duren voordat je een fix hebt.

Misverstand 2: Voor een goede GPS-ontvangst moet je in de stad zijn

Juist niet: in de stad ben je meestal omringd door hoge gebouwen. De beste ontvangst heb je buiten de bebouwde kom, op een plek waar vrij zicht op de hemel is. In dunbevolkte gebieden, op een onbewoond eiland en op plekken waar geen GSM-masten staan kun je nog steeds de signalen van de GPS-satellieten opvangen. Een fix houdt in dat de GPS-signalen sterk genoeg zijn om je locatie nauwkeurig te bepalen. Kun je geen goede fix krijgen, zoek dan een grote open ruimte op, bijvoorbeeld een groot plein. De GPS-ontvangst kan ook tegenvallen als je in het bos bent (dicht bladerdak), in een ravijn of kloof met hoge bergen rondom. Er is dan minder zicht op de satellieten zodat je minder snel het signaal van 3 satellieten binnenkrijgt (de minimale vereiste om je locatie te kunnen bepalen).

gps satelliteMisverstand 3: Door GPS weet straks iedereen waar ik ben. Privacygevaar!

Dat is maar gedeeltelijk waar. Het GPS-systeem zelf levert eenrichtingsverkeer. Je ontvangt wel signalen van de GPS-satellieten, maar je kunt geen boodschappen terugsturen. Wat echter wel mogelijk is, is dat applicaties met behulp van GPS-signalen jouw locatie vaststellen en daarna die locatie-informatie doorsturen naar de maker van de app. De FBI en andere overheidsdiensten zouden die informatie daarna kunnen opvragen bij de appmaker. Maar dit vindt plaats op het aardoppervlak, niet via de satellieten.

Er zijn ook toepassingen mogelijk waarbij je bewust je locatie wilt doorsturen, bijvoorbeeld bij Apple’s Zoek mijn vrienden, waarbij je jezelf en vrienden op de kaart kunt zien. Ook de Zoek mijn iPhone-functie van iCloud maakt gebruik van de locatie die via de GPS-satellieten is opgevraagd. Maar de GPS-satellieten zelf verzamelen zelf geen informatie. Als de geheime diensten jouw locatie willen opsporen, zullen ze daar eerder de cellocatie van je mobiele telefoonsignaal voor gebruiken.

Misverstand 4: In het oerwoud heb ik geen GPS-signaal meer

Onzin, het GPS-signaal is overal ter wereld beschikbaar. Waar je echter wel rekening mee moet houden, is dat je in het oerwoud, in de woestijn en andere afgelegen gebieden geen GSM-signaal meer hebt en dus ook geen mobiel internet. Je hebt dan niets aan Google Maps en andere kaartdiensten die data van internet halen. Gebruik daarom navigatiesoftware met offline kaartmateriaal, zoals TomTom of Navigon, want die werken ook zonder dataverbinding. Of gebruik de kompasfunctie van de iPhone. Die werkt op plekken waar geen mobiel internet beschikbaar is. En vergeet niet een reservebatterij mee te nemen, zodat je de bewoonde wereld kunt terugvinden voordat de batterij van je iPhone leeg is.

Misverstand 5: Als het regent of als heel veel mensen in mijn omgeving een navigatiesysteem gebruiken, werkt mijn GPS minder goed

Ook dit is niet waar; je iPhone pikt de GPS-signalen net zo goed op wanneer het regent, stormt of mistig is. Verder is het systeem niet afhankelijk van het aantal gebruikers. Vergelijk het met signalen voor de FM-radio: de ontvangst wordt ook niet minder als iedereen in Nederland opeens naar de radio gaat luisteren.

En tenslotte nog een ander misverstand: GPS is iets anders dan GPRS. GPS gebruik je om te navigeren, GPRS gebruik je voor mobiel internet. Aan de hand van GSM-masten (triangulatie) kun je ook in ruwe mate je locatie laten bepalen, maar dit heeft niets met GPRS te maken.

En na alle misverstanden ook nog een feit:

Feit: De Amerikanen kunnen het GPS-systeem zomaar uitschakelen

Dat klopt. In het verleden is dit ook wel eens gedaan, of is het signaal tijdelijk minder nauwkeurig gemaakt voor burgers. Het GPS-systeem is ontwikkeld door het Amerikaanse Ministerie van Defensie. Het verslechteren van het signaal gebeurt in tijden van oorlog, zodat Amerikaanse vijanden niet meer goed kunnen navigeren. Zelf hebben de Amerikaanse militairen op zo’n moment geen last van een slechter signaal. Dat komt omdat elke GPS-satelliet signalen uitzendt op twee frequenties: L1 en L2. Het L1-signaal bestaat uit twee boodschappen: de C/A-code en de P-code. De C/A-code (Course Acquisition) is het signaal dat je als gewone consument kunt ontvangen. Militairen hebben een ontvanger waarmee ze ook de P-code kunnen ontvangen (P staat voor Precision). Op de frequentie L2 wordt ook de P-code verzonden. Militairen hebben daardoor altijd een alternatief achter de hand, wanneer één van beide signalen (L1 of L2) uitvalt.
Vandaar dat veel landen en regio’s zelf alternatieven voor het GPS-systeem hebben ontwikkeld of er nog mee bezig zijn. Voorbeelden zijn Rusland (GLONASS), Europa (Galileo), China en India. GPS-ontvangers zijn niet automatisch geschikt om signalen van deze alternatieve systemen te ontvangen.

Suggestie hoe we dit artikel kunnen verbeteren? Laat het ons weten!

Informatie

Laatst bijgewerkt april 2014
Categorie Basisfuncties