Lachende appmeister

Aankondiging: Mijn afscheid bij iCulture

Na bijna vier jaar vertrekt 'appmeister' Bart Breij bij iPhoneclub, iPadclub en daarna natuurlijk iCulture. Dit is zijn afscheidsblog.
Bart Breij - · Laatst bijgewerkt:

Lachende appmeisterIn februari 2011 vroegen Gonny en Jean-Paul me tijdens de eerste kennismaking: ‘Kan je dat, over één onderwerp schrijven?’ Het was geen onterechte vraag. Op de redactie Zuidoost-Drenthe en als eindredacteur internet bij Dagblad van het Noorden was de regio bepalend. Alles wat er in de regio gebeurde, kon onderwerp voor een nieuwsartikel zijn. Bij iPhoneclub.nl zou ik alleen nog schrijven over Apple. Apps. Accessoires. En alles er omheen. Dat wist ik voor het gesprek ook, dus zei ik ‘ja’. Ik werd de eerste vaste medewerker van iPhoneclub.nl en iPadclub.nl.

Met de komst van Bas in september 2011 richtten we de redactie opnieuw in. Bas vormde met Gonny het nieuwsteam, ik kon volledig tijd maken voor mijn favoriete onderwerp: apps. Een ongelooflijke en unieke positie. Ik heb het meermaals onderzocht, maar er is hooguit één iemand anders in de (Westerse tech)wereld die zich ook fulltime appredacteur mag noemen. Hier, in Nederland, in een 4-koppig team, bestond gewoon de mogelijkheid om 40 uur per week over apps te schrijven. Ik heb het vaak moeten uitleggen. ‘Websites verdienen toch helemaal geen geld?’ Jawel hoor. ‘Word je ook betaald door appmakers?’ Nooit. ‘Zijn jullie dan echt onafhankelijk?’ Absoluut. Al voordat ik bij iCulture aan de slag ging, checkte ik elke ochtend en elke nacht in bed welke apps er nieuw waren. En die hobby kon ik opeens uitbreiden tot een betaalde baan. Ja, dan mag je spreken van een droombaan.

Er gebeurde veel in de afgelopen 3,75 jaar. Ik trad aan rond de introductie van de iPad 2, wat echt al ongekend ver terug lijkt. De iPad 2 werd een iPad Air 2, de iPhone 4 werd een iPhone 6, Apple kondigde een eigen smartwatch aan en Steve’s One more thing werd dit najaar nog Tim’s It’s magical.

En ook intern veranderde veel. Bas versterkte de redactie, Richard, Michel, Lisa en Emiel kwamen en gingen. Deze zomer onderging de website de grootste verandering ooit: iPhoneclub en iPadclub werden iCulture. De professionaliseringsslag die we als redactie hadden gemaakt, gevangen in een design dat dat uitstraalde. Een modern thuis voor de 1,2 miljoen bezoekers per maand.

Je moet de avonden waarop we gezamenlijk de Apple keynotes verslaan eens meemaken. De efficiëntie waarmee we dan werken, komt dan tot een hoogtepunt. Om de dagen erna alle aankondigingen helemaal te doorgronden en overal tot in de puntjes over te informeren. Mijn eigen grootste hit werd echter een artikel los van een keynote. Een dag nadat Facebook de WhatsApp-overname bekend maakte, schreef ik Telegram Messenger verovert App Store na WhatsApp-overname, met meteen alles wat je moet weten over de privacy en mogelijkheden van het nieuwe alternatief. De app kwam uiteindelijk niet echt los, maar het artikel werd liefst 1100 keer gedeeld op Twitter en ging op Facebook door een magical 2500 likes-grens. Nog steeds geeft het een kick als een app vlak na een artikel op iCulture de App Store bestormt, of als een opiniestuk over een roddelapp als Gossup een roodgloeiende redactietelefoon veroorzaakt. Dat we door andere redacties worden gebeld omdat wij de experts zijn. En dat we met onze appselectie een ‘inspiratie’ zijn voor de eigen apprubrieken van kranten en sites, ja, ook dat is op een bepaalde manier wel vleiend. En wat te denken van de laatste iCulture Awards? We riepen NRC Reader uit tot beste nieuwsapp én tot beste Nederlandse nieuwkomer in 2013. De krant schreeuwde het overal in de organisatie van de daken. In advertenties voor abonnementen en zelfs op hoofdredactioneel niveau. Zij ontvingen de prijs; wij zagen onze voortrekkersrol op appgebied onderstreept worden.

Bij de rondleiding op de School voor Journalistiek all the way back in 2003, zei de allereerste persoon die me door de gangen wees, dat een journalist eigenlijk nooit langer dan vier jaar op één plek zit. ‘Dan begint het te jeuken.’ Ik heb die uitspraak geparkeerd, maar ben hem niet vergeten. De vlieger gaat op. In ieder geval voor mij.

iCulture is liefde - Bas Gonny Jean-Paul Bart
iCulture is liefde – vlnr Bas, Gonny, Jean-Paul en Bart (najaar 2012)

Na 3,75 jaar heb ik Gonny, Jean-Paul en Bas medegedeeld dat ik verder wil kijken. Voor mezelf ga beginnen. Iedereen kan mij vanaf 1 januari inhuren als tekstschrijver en/of als appadviseur. Na zolang schrijven over apps, ben ik ervan overtuigd dat ik ook aan de maakkant van apps wat kan betekenen. Van concepting tot promotie. De titel Appmeister houd ik graag 😉 Ten slotte ga ik aan de slag met ideeën waar ik langer mee loop. Ik heb er echt ongelooflijk veel zin in om zelfstandig verder te gaan.

Dat is waarom ik dit nu schrijf. Deze maand leg ik de laatste hand aan artikelen, maak ik mijn vakantiedagen op en steken we nog één keer in deze bezetting de koppen bij elkaar voor het toetje van het jaar – de iCulture Awards van 2014. Op 16 december sluit mijn iCulture-hoofdstuk definitief.

‘Kan je dat, over één onderwerp schrijven?’ Ik denk wel dat dat is gelukt. De afgelopen 3,75 jaar testte ik zo’n 20.000 apps. Ik schreef er elke dag zo’n 6 tot 8 artikelen over, in totaal meer dan 6000 stukken, met een gemiddelde van zo’n 400 woorden per artikel. De hoeveelheid waarmee mijn artikelen werden gelezen, het aantal keer dat iemand een app downloadde naar aanleiding van mijn artikel, de talloze leermomenten en de vele, véle reacties op artikelen: het is niet in cijfers te vangen. Het is ook niet in cijfers uit te drukken.

Jean-Paul, Gonny, Bas, lezers, reageerders en downloaders: laten we elkaar niet uit het oog verliezen. Bedankt voor álles.

It was magical.

Bart.

Suggestie hoe we dit artikel kunnen verbeteren? Laat het ons weten!

Informatie

Laatst bijgewerkt 27 juli 2015, 0:57
Categorie Achtergrond
Onderwerp iculture

Reacties zijn gesloten voor dit artikel.