iPhone 1 herinnering

‘Mijn eerste iPhone’ – de anekdotes van iCulture

Op de dag dat de iPhone precies 10 jaar bestaat, delen we onze persoonlijke anekdotes uit die tijd. Van het eerste magische moment met de iPhone, tot minder leuke ervaringen met het bricken van de eerste iPhones.

iCulture jubileumlogoVandaag, de dag dat de iPhone exact 10 jaar bestaat, leek ons een mooi moment om een persoonlijke anekdote te vertellen over de eerste generatie iPhone. Het mooie van die periode is dat eigenlijk iedereen wel een verhaal heeft over hoeveel moeite je moest doen om een iPhone te krijgen, over mensen die met koffers vol iPhones terug kwamen uit de Verenigde Staten en hoe verbaasd we waren over functies die nu heel gewoon zijn. Jean-Paul, Gonny en Benjamin blikken terug.

Wil je nog meer verhalen lezen? Heel veel mensen zijn ons op het iCulture-forum al voorgegaan om te vertellen hoe ze aan hun eerste iPhone zijn gekomen en wat ze ermee hebben gedaan. Of bekijk onze special over 10 jaar iCulture, 10 jaar iPhone.

Jean-Paul met iPhone 1

Jean-Paul: ‘Geen moment getwijfeld’

Mijn iPhone werd vanuit de VS meegenomen door Vincent Everts. Toen hij terug in Nederland was scheurden we als een gek naar zijn huis om het toestel op te halen. Voor mij was het op dat moment nog een raar idee om helemaal naar de VS te vliegen voor een telefoon; al zou ik niet veel later precies hetzelfde doen voor de nieuwste iPhones en iPads.

De iPhone kreeg ik voor het eerst in handen tijdens de eerste Nederlandse Twitter-borrel, die begin juli werd georganiseerd. Onder luid gejuich werd de iPhone daar binnengebracht, rechtstreeks vanaf Schiphol. Iedereen kreeg de mogelijkheid om even te kijken en te voelen.

“Zoomen bij foto’s en websites leverde bij veel mensen een wow-reactie op”, schreven we destijds. En: “De camera laat nog te wensen over. Maar ja, dat wisten we al.” Ook vonden we de loepfunctie voor het corrigeren van tekst “erg cool”. Ik besefte wel dat ik destijds iets revolutionairs in handen had, maar ik dacht eerlijk gezegd dat het net als de Mac beperkt zou blijven tot een kleine groep fans.

Die Twitter-borrel vond plaats op een moment dat er nog maar weinig Nederlandse twitteraars waren. Een paar maanden eerder was een groepje vrienden enthousiast teruggekeerd van de SXSW-conferentie met het verhaal dat Twitter een nieuw sociaal netwerk was, dat wel eens héél groot zou kunnen worden. De Twitter-borrel draaide uiteindelijk uit op een iPhone-borrel. Ik wist meteen dat ik er eentje wilde hebben, ook omdat we toen al met iPhoneclub bezig waren. Toen Vincent Evers op een gegeven moment via Twitter vroeg: “Ik kan wat extra iPhones meenemen, wie heeft interesse?” hoefde ik niet lang na te denken.

Mijn eerste iPhone heb ik netjes bewaard en hij werkt nog steeds. Eigenlijk een wonder, want ik was in de nachtelijke uren vaak het proefkonijn om allerlei unlockmethodes uit te proberen.

Gonny met iPhone 1

Gonny: ‘Mijn eerste iPhone is nu een iBrick’

Je hoort vaak vrolijke verhalen over de eerste iPhone, maar mijn herinneringen zijn helaas wat minder leuk. Hij ligt stof te happen als een dure baksteen. Sindsdien heb ik nooit meer een iPhone tweedehands doorverkocht.

In 2008 was de mobiele ontvangst in Nederland nog niet zo heel goed. Bij sommige providers had je alleen een paar streepjes bereik op zolder, maar alleen als de wind gunstig stond, er geen bladeren aan de bomen zaten en je je hand op een bepaalde manier uit het zolderraam stak.

De jongen die mijn iPhone had gekocht en die ik voor het gemak Harold zal noemen, woonde in Brabant en klaagde al bij thuiskomst over slecht bereik. Ik maakte vervolgens een cruciale fout: ik voelde me verantwoordelijk om zijn probleem op te lossen. Ik was immers de expert en was helemaal thuis in de unlockmethoden van die tijd. Harold had allerlei hacks geprobeerd om de iPhone weer goed werkend te krijgen en raakte daarbij steeds verder van huis. Het was de tijd dat de iPhone-community nog een hechte groep mensen was, dus het was logisch dat ik hem ging helpen.

We raakten verwikkeld in een discussie over de vraag of hij daarbij Ziphone had gebruikt. Ziphone was een mateloos populaire unlockmethode van de Italiaanse hacker Zibri, waarbij er permanente wijzigingen in de baseband van je iPhone werden aangebracht. Ik had het gebruik daarvan nadrukkelijk afgeraden (het ging vaak mis) en gebruikte zelf alleen de minder problematische Pwnage-tools.

Harold beloofde met de hand op zijn hart dat hij écht geen Ziphone had gebruikt. Maar later vertelde hij wel dat hij in paniek Kiphone (een variant van Ziphone) had geprobeerd om de iPhone weer werkend te krijgen. We kwamen er niet uit. Ik vond dat Harold in blinde paniek elke denkbare hack had toegepast en het daardoor alleen maar erger had gemaakt. Hij vermoedde dat de iPhone op weg naar Brabant al kapot was gegaan en dat hij alles in het werk had gesteld om de boel nog te redden. We besloten om het verlies te delen. Ik kreeg de helft van de verkoopprijs en mijn iPhone terug, maar we hielden er allebei een vervelend gevoel aan over.

Mijn iPhone heeft vervolgens nog een paar maanden in de diepvries gelegen bij Michael, een behulpzame iPhoneclub-vriend uit die tijd. Het heeft niet geholpen: alle methoden en trucs hebben we geprobeerd, maar we hebben nooit meer een teken van leven uit de iPhone gekregen.

Benjamin met iPhone 1

Benjamin: ‘Geen mobiel internet’

Mijn allereerste iPhone was meteen de originele iPhone. Mijn broer studeerde toentertijd in Amerika en vroeg aan mij of ik wel oren had naar de eerste iPhone. Uiteindelijk kreeg ik het toestel in mei 2008 in mijn bezit, ruim een half jaar nadat mijn broer hem voor mij gekocht had. In tegenstelling tot Gonny en Jean-Paul was ik niet al sinds de oorspronkelijke aankondiging in de ban van de iPhone. Sterker nog, ik heb die hele presentatie toen nooit gezien. Van tevoren wilde ik dus niet per se in het bezit komen van een iPhone, helemaal omdat ik überhaupt geen eigen mobiele telefoon had.

Ik was nog niet zo actief wat betreft mobiele toestellen en technologie. Met mijn 17 jaar was ik vooral bezig met school en als all-time Nintendo-liefhebber was ik meer in de ban van de Wii dan iets nieuws van Apple. Maar toen ik de iPhone eindelijk in mijn handen kreeg, was ik er maar wat blij mee. Ik hoefde gelukkig geen ingewikkelde methoden zoals solderen uit te voeren om het toestel simlockvrij te maken, want er waren toen al veel eenvoudigere softwarematige oplossingen beschikbaar.

Ik gebruikte de iPhone vooral als muziekspeler en om af en toe een belletje te doen. Een iPod had ik nooit, dus ik kon nu voor het eerst mijn eigen muziekbibliotheek opbouwen. Ik ben een ontelbaar aantal keren met de oordopjes die bij de iPhone zaten in slaap gevallen, luisterend naar mijn favoriete muziek. Helaas bleken de oordopjes niet van al te hoge kwaliteit, want in mijn geval waren ze al vrij snel versleten. Het kopen van nieuwe oordopjes was nog een heel karwei, want ik wilde niet weer de wat karige Apple-oortjes. Doordat de koptelefooningang diep in de behuizing zit, waren niet alle oordopjes geschikt om in de iPhone te steken. Geinige anekdote: ik kwam er pas vandaag achter dat de (originele) iPhone je naar de standaard iPod-app brengt als je twee keer op de homeknop drukt. Had ik dat negen jaar geleden maar geweten…

De camera van de iPhone gebruikte ik eigenlijk zelden, omdat ik bijna nooit foto’s maak. In de loop der jaren is de camera wel veel beter geworden, maar veel meer foto’s dan negen jaar geleden maak ik eigenlijk niet. Behalve muziek luisteren gebruikte ik ook wat grappige apps en checkte ik mijn mail. Het was de tijd zonder echt mobiel internet, dus ik kon alleen gebruikmaken van de internetfuncties als ik bij een Wi-Fi-netwerk in de buurt was. Uiteindelijk heb ik de originele iPhone heel wat jaren zonder mobiel internet gebruikt. Tot en met augustus 2010 was de eerste iPhone mijn enige toestel. Ik ging van Wi-Fi-netwerk naar Wi-Fi-netwerk om alle functies van de iPhone te kunnen gebruiken, waardoor de iPhone 4 met eigen 3G-abonnement een verademing was. Eindelijk kon ik ook buitenshuis gewoon mijn iPhone gebruiken zoals hij bedoeld was. Nu weer drie iPhones verder (iPhone 5, iPhone 6 en iPhone 7), kan ik – en velen met mij – niet meer zonder.

Suggestie hoe we dit artikel kunnen verbeteren? Laat het ons weten!

Informatie

Laatst bijgewerkt 10 januari 2017, 18:30
Categorie Achtergrond
Onderwerpen #10jaariCulture, historie, jubileum, originele iPhone

Reacties zijn gesloten voor dit artikel.